به گزارش موسسه دریایی ایالات متحده USNI، خانوادههای ملوانانی که در گروه رزمی ناو هواپیمابر «تئودور روزولت» خدمت میکنند، از هماکنون خود را برای ماموریتی بیش از هفت ماه آماده میکنند؛ ماموریتی که همزمان با ادامه درگیری آمریکا با ایران انجام خواهد شد.
قرار است ناو هواپیمابر «یواساس تئودور روزولت» به همراه کشتیهای اسکورت و بال هوایی ناوگان ۱۱ طی هفتههای آینده از سندیگو حرکت کند و راهی فرماندهی مرکزی آمریکا شود تا جایگزین «یواساس جورج واشنگتن» شود که هفته گذشته وارد منطقه عملیاتی ناوگان پنجم آمریکا شد. از زمان آغاز عملیات «خشم حماسی» در ۹ اسفند، آمریکا حضور یک ناو هواپیمابر را در دریای عمان حفظ کرده، ماموریتهای حمله علیه ایران انجام داده و پس از آن نیز محاصره دریایی ایران را اعمال کرده است.
دریاسالار داریل کادل، فرمانده عملیات نیروی دریایی آمریکا، و جان پریمن، ارشدترین درجهدار نیروی دریایی آمریکا، که هر دو یک سال است این سمتها را بر عهده دارند، روز چهارشنبه به خبرنگاران گفتند این ماموریت نشانهای از پایان ندارد و نیروی دریایی تلاش میکند فشار واردشده بر ملوانان مستقر در منطقه و خانوادههای آنها را که با طولانیترین ماموریتها در چند دهه اخیر روبهرو هستند، کاهش دهد. نیروی دریایی آمریکا همچنین در حال بررسی مناطقی در آفریقا، هند و حتی سنگاپور است تا گروههای رزمی بتوانند در این مناطق برای مدتی استراحت و تجدید قوا کنند.
نیروی دریایی آمریکا پیشتر طولانیترین ماموریت یک ناو هواپیمابر از زمان جنگ سرد را ثبت کرده بود. «یواساس جرالد آر. فورد» در ماه مه پس از یک ماموریت رکوردشکن ۳۲۶ روزه به آمریکا بازگشت. در همین حال، «یواساس آبراهام لینکلن» نیز در مسیر ثبت دومین ماموریت طولانی این دوره قرار دارد و ماموریت آن بیش از ۳۰۰ روز طول خواهد کشید. بر اساس پایگاه داده ماموریتهای ناوهای هواپیمابر، از زمان حمله ۷ اکتبر ۲۰۲۳ حماس به جنوب اسرائیل و تهدید متعاقب آن علیه کشتیهای تجاری از سوی نیروهای حوثی در یمن، ماموریت ناوهای هواپیمابر آمریکا به طور میانگین ۸.۵ ماه طول کشیده است.
نیروی دریایی آمریکا با درس گرفتن از ماموریت «آبراهام لینکلن»، یک زنجیره لجستیکی ایجاد کرده است تا بتواند همزمان از دو گروه رزمی ناو هواپیمابر در دریای عمان پشتیبانی کند. کادل گفت در مراحل اولیه، نیروی دریایی مجبور بود روند انتقال نیروهای لجستیکی رزمی از دیهگو گارسیا و قطعات یدکی از سنگاپور، ژاپن، فیلیپین و آمریکا را سازماندهی کند تا بتواند عملیات تامین و سوخترسانی در دریا را به شکلی موثر و منظم انجام دهد. او گفت این روند اکنون به وضعیت بهتری رسیده و انتظار ندارد نیروی دریایی بار دیگر با چالشهایی مشابه مشکلات اولیه ماموریت «آبراهام لینکلن» روبهرو شود.
کادل گفت: «تقریبا تمام مدتی که من این مسئولیت را بر عهده داشتهام، درگیر جنگ بودهایم و این موضوع قطعا فشار زیادی بر نیرو وارد کرده است.» او افزود که در تلاش است با فرماندهان مافوق خود روند تمدید ماموریتها را به شکلی تنظیم کند که امکان برنامهریزی دقیقتری وجود داشته باشد. به گفته او، اگر قرار باشد نیروها وارد منطقه خطر شوند، باید بتوانند با دقت بیشتری پیشبینی کنند که ناو هواپیمابر و گروه رزمی چه مدت در محل باقی خواهند ماند. کادل گفت نیروی دریایی ماموریتها را در بازههای کوتاه تمدید میکند و خانوادهها چون نقطه پایانی مشخصی نمیبینند، نمیتوانند برای زندگی خود برنامهریزی کنند؛ مسئلهای که فشار زیادی بر ملوانان ایجاد میکند.
پریمن گفت خانوادههای خدمه «تئودور روزولت» از همین حالا برای دوری بیش از هفت ماه عزیزانشان از خانه برنامهریزی میکنند. او گفت ملوانان برای انجام کارهای بسیار سخت آمادهاند، اما نیروی دریایی باید تا حد امکان به برنامههای زمانی پایبند باشد و درباره مدت ماموریتها صادقانه اطلاعرسانی کند. به گفته او، خدمه «تئودور روزولت» میدانند که بیش از هفت ماه در ماموریت خواهند بود و فرمانده ناو از آنها خواسته است برای هشت ماه برنامهریزی کنند.
کادل گفت: «من ترجیح میدهم ماموریتها هفتماهه باشند. معمولا طرفدار تمدید ماموریت نیستم و در برابر آن سخت مقاومت میکنم. اما دشمن هم حق اظهارنظر دارد.»
ماموریت «جرالد آر. فورد» اگرچه تقریبا یک سال طول کشید، اما در این مدت با چند توقف در بنادر کارائیب و دریای مدیترانه همراه بود. چنین امکانی برای خدمه «آبراهام لینکلن» وجود نداشت و این ناو هشت ماه و نیم را بدون توقف در بندر سپری کرد. کادل گفت همین تفاوت باعث شد تجربه ملوانان «فورد» به مراتب بهتر از خدمه «آبراهام لینکلن» باشد. به گفته او، تفاوت در عملیات رزمی نبود، زیرا دو ناو تقریبا ماموریتهای رزمی مشابهی انجام میدادند؛ تفاوت اصلی در امکان توقف در بندر، تجدید قوا و استراحت بود.
کادل اکنون با دریاسالار کِرت رنشاو، فرمانده ناوگان پنجم آمریکا، همکاری میکند تا زمان و مکان مناسب برای توقف ناوهای مستقر در دریای عمان در بنادر را مشخص کند. نیروی دریایی در حال بررسی مناطقی در آفریقا، هند و حتی سنگاپور است تا گروههای رزمی بتوانند در این مناطق برای مدتی استراحت و تجدید قوا کنند.
موسسه دریایی ایالات متحده مینویسد، همزمان، نیروی دریایی آمریکا منتظر تصویب یک لایحه بودجه تکمیلی از سوی کنگره است تا منابعی را که برای عملیات مربوط به درگیری با ایران از حساب عملیات و نگهداری نیروها برداشت شده، جبران کند. کادل گفت بودجه سال مالی ۲۰۲۶ هزینههای عملیات «خشم حماسی» را در نظر نگرفته بود و رقم بودجه تکمیلی مورد نیاز همچنان در حال افزایش است. او برآورد کرد که برای تامین کامل هزینههای وزارت جنگ در سال مالی ۲۰۲۶، حدود ۶ تا ۸ میلیارد دلار بودجه تکمیلی نیاز خواهد بود.
ادامه درگیری در خاورمیانه در شرایطی است که نیروی دریایی آمریکا همچنان قصد دارد عملیات خود در غرب اقیانوس آرام را برای مقابله با افزایش نفوذ نیروهای چین گسترش دهد. کادل گفت: «اقیانوس آرام به دلیل وسعتش، صرفا از نظر ریاضی به نیروهای بیشتری نیاز دارد. اگر این نیرو از ناوگان دریایی مستقر در مناطق پیشرو تامین نشود، به این معناست که من باید نیروهای بیشتری در اختیار داشته باشم.»
